kermanyy

Sunday, 24 October 2021

آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها | دکتر رضا اطمینانانی متخصص تغذیه در اصفهان است

آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها |  دکتر رضا اطمینانانی متخصص تغذیه در اصفهان است


انواع آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها

در این مقاله ، دکتر آتمینانی ، متخصص تغذیه در اصفهان ، توضیح می دهد که آنتی اکسیدان ها چیست و چگونه کار می کنند. همچنین ، نقش مفید آنها مورد بحث قرار خواهد گرفت. اکثر آنتی اکسیدان های مورد بحث در این مقاله از طریق غذا وارد بدن می شوند و برخی دیگر در خود بدن تولید می شوند. مطالعه هر آنتی اکسیدان خاص و پی بردن به خواص آنتی اکسیدانی آن به تنهایی کافی نیست. انواع مختلف آنتی اکسیدان ها به طور همزمان در بدن انسان فعال هستند. از سوی دیگر ، آنتی اکسیدان ها نه تنها در غذاها یافت می شوند ، بلکه انواع آنها به صورت ترکیبی در غذاها یافت می شوند. همچنین ، آنتی اکسیدان ها به صورت گروهی فعال هستند تا تنها. به همین دلیل ، بهتر است از رژیم غذایی سالم استفاده کنید تا مکمل های آنتی اکسیدانی.

ویتامین C (اسید اسکوربیک)

نقش ویتامین C امروزه به خوبی شناخته شده است. ویتامین C یکی از محبوب ترین ویتامین ها است. بنابراین ، مقادیر زیادی از این ویتامین در جهان متمدن مصرف می شود ، به آن داروهای روزانه می گویند. از زمان فرضیه نقش این ویتامین در سرماخوردگی ، استفاده از مکمل های ویتامین C به طور پیوسته در حال افزایش است. در دهه 1960 ، مردم در ایالات متحده معتقد بودند که مصرف مکمل های ویتامین C سلامت و طول عمر را بهبود می بخشد.
ویتامین C نه تنها یک ویتامین است ، بلکه یک آنتی اکسیدان قوی نیز هست. این ویتامین می تواند رادیکال های آزاد و اکسیدان ها را از بین ببرد. از آسیب اکسیداتیو به دیواره سلولی و همچنین اکسیداسیون لیپوپروتئین ها مانند LDL جلوگیری می کند و نقش مهمی در ویتامین E ایفا می کند. ویتامین C به تنهایی نقشی اثبات شده در پیشگیری از بیماری های قلبی ندارد.

این ویتامین خطر آب مروارید را کاهش می دهد. همچنین ، در برخی از مطالعات حیوانی ، نقش ضد سرطانی ویتامین C مشاهده شده است. اگرچه فقط ویتامین C نقش محرک و مکمل را در این فرایند ایفا می کند ، اما توصیه می شود به جای ویتامین C از ترکیب متعادل آنتی اکسیدان ها استفاده کنید. به طور کلی ، ویتامین C نقش مهمی در پیشگیری از سرطان ها (به غیر از سرطان تخمدان و پروستات) ایفا می کند. در سال 1999 ، میزان توصیه شده ویتامین C برای پیشگیری از سرطان دو تا سه برابر افزایش یافت. محققان معتقد بودند که میزان مصرف روزانه باید از 60 میلی گرم به 100 به 200 میلی گرم افزایش یابد. اما محققان دیگر معتقدند که دوزهای بالای ویتامین C مانند 200 میلی گرم در روز می تواند مشکلاتی را ایجاد کند.

ویتامین E

مدتهاست که اهمیت ویتامین E در رژیم غذایی مشخص شده است. اما در سال های اخیر ، محققان نقش خود را در پیشگیری از برخی بیماری ها مانند بیماری های قلبی گزارش کرده اند. برخی دیگر معتقدند که دوز روزانه ویتامین E نیاز بدن را برآورده نمی کند و روزانه 100 میلی گرم توصیه می کند. با این حال ، بحث های زیادی در مورد نتایج آزمایشات تکمیلی انجام شده است. تحقیقات نشان داده است که ویتامین E برای اثر بخشی بیشتر به کمک آنتی اکسیدان های دیگر مانند ویتامین C و کاروتن نیاز دارد. ویتامین E ترکیبی از مولکول های شیمیایی است که در دانه های سبزیجات و قسمت های سبز یافت می شود. این ویتامین به دو گروه توکوفرول و توکوترینول تعلق دارد. خواص ویتامین و آنتی اکسیدان این دو مولکول متفاوت است.

همه این مولکولها از نظر چربی و محیط چربی بسیار پایدار هستند. به دلیل ماهیت لیپیدی ویتامین E ، این ویتامین در اجزای چربی سلولها مانند غشای سلولی و لیپوپروتئین ها نیز تجمع می یابد و از اکسیداسیون لیپیدها و حمله رادیکال های آزاد جلوگیری می کند. تأثیر ویتامین E با مصرف ویتامین C افزایش می یابد. ویتامین C پس از حمله به رادیکال های آزاد ، شکل غیر فعال ویتامین E را بازیافت کرده و آن را به حالت اولیه بدون اکسیداسیون تبدیل می کند. ویتامین E در جلوگیری از لخته شدن پلاکت در خون م effectiveثر است. بنابراین ، نقش آن در بیماریهای قلبی عروقی را می توان در نظر گرفت.

آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها |  اصفهان متخصص تغذیه است


بیشتر بدانید: حساسیت غذایی


مطالعات اپیدمیولوژیک ارتباط بین مصرف ویتامین E و کاهش بیماری عروق کرونر قلب را نشان داده است. در بیماران مبتلا به یک حمله قلبی ، میزان مرگ و میر در گروهی با سطح آنتی اکسیدان بالاتر کمتر است. در ایالات متحده ، مطالعات نشان می دهد که مصرف روزانه مکمل های ویتامین E خطر ابتلا به سرطان (به استثنای سرطان ریه) را کاهش می دهد. همچنین نشان داده شده است که مکمل ویتامین E پس از واکسیناسیون سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند. سطوح بالای ویتامین E را می توان از غذاهایی مانند سبزیجات برگ سبز بدست آورد. این سبزیجات همچنین منبع عالی روغن هستند. ترکیب ویتامین E و روغن های خوراکی در جلوگیری از تجزیه اکسیداتیو چربی ها یکی از جالب ترین مواد مغذی است.

کاروتنوئیدها

امروزه نقش تغذیه ای میوه ها و سبزیجات تیره به اثبات رسیده است. وجود کاروتنوئیدها در میوه ها و سبزیجات ممکن است به تأثیرات مفید تغذیه ای این غذاها کمک کند. رنگ سبز هویج ، پرتقال ، گوجه فرنگی و کلم بروکلی به دلیل کاروتن است. کاروتنوئیدهای مختلفی شناسایی شده اند که برخی از آنها مانند بتا کاروتن به رتینول یا ویتامین E تبدیل می شوند. از آنجا که ویتامین A یکی از ویتامین های ضروری برای انسان است ، دریافت بتاکاروتن کافی نقش مهمی در سلامت بدن دارد. اخیراً نقش لیکوپن در دانه های قرمز و سایر کاروتن ها مانند لوتئین در کلم بروکلی در گوجه فرنگی مورد توجه قرار گرفته است.

بیش از 600 نوع ترکیبات کاروتنوئیدی شناخته شده است که مهمترین آنها بتا کاروتن ، آلفا کاروتن ، لیکوپن ، لوتئین و کریپتوکسانتین است. معروف ترین کاروتنوئید بتا کاروتن است که در ابتدا از هویج استخراج شد. به دلیل ماهیت لیپیدی مولکولهای کاروتنوئید ، این مولکولها در غشاها و چربیها تجمع می یابند. نیاز به اکسیدان ها از اینجا ناشی می شود. تحقیقات نشان داده است که کاروتنوئیدها با حذف رادیکال های آزاد و اکسیژن به تنهایی نقش اکسیداتیو دارند. همچنین ، کاروتنوئیدها در بازیافت ویتامین E موثر هستند. در آزمایشگاه ، کاروتنوئیدها می توانند رشد تومور را کاهش داده و فعالیت جهش ها را کاهش دهند.

همچنین ، نشان داده شده است که تغذیه حیوانات آزمایشگاهی با مقدار زیادی کاروتنوئید می تواند سرطان آنها را کاهش دهد. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که بتاکاروتن همچنین عملکرد ایمنی را در افراد مسن و بیماران مبتلا به ایدز افزایش می دهد. همچنین نشان داده شده است که کاروتنوئیدها با فعالیت آنتی اکسیدانی خود از رشد پلاک های قلبی عروقی جلوگیری می کنند. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که مصرف زیاد میوه ها و سبزیجات غنی از بتا کاروتن می تواند از سرطان ریه و معده جلوگیری کند.

لیکوپن

این کاروتنوئید قرمز در سال 1989 مهمترین مهارکننده اکسیژن و مهار کننده قوی رادیکالهای آزاد در نظر گرفته شد. لیکوپن کاروتنوئید اصلی گوجه فرنگی ، هندوانه و گریپ فروت است. تحقیقات نشان داده است که مصرف زیاد لیکوپن خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد. این بیماری تحت تأثیر سایر کاروتنوئیدها قرار نمی گیرد. برخی مطالعات نشان داده اند که مصرف زیاد گوجه فرنگی باعث افزایش لیکوپن سرم نمی شود. با این حال ، مصرف آب گوجه فرنگی باعث افزایش لیکوپن سرم و خون کامل می شود. جذب لیکوپن سرشار از چربی و غذاهای پخته است. همچنین ، مشخص شده است که لیکوپن در خون در افراد سیگاری کمتر از افراد غیر سیگاری است. امروزه تحقیقات زیادی در مورد اثرات لیکوپن در حال انجام است.

لوتئین و زآگزانتین

تجمع این آنتی اکسیدان ها در چشم از دژنراسیون ماکولا ناشی از آب مروارید و پیری جلوگیری می کند.

فلاونوئیدها و سایر فنول ها

فنول ها گروه بزرگی از مولکول های آلی هستند که در میوه ها و سبزیجات یافت می شوند. گیاهان برای عملکردهای مختلف ، از جمله جلوگیری از عفونت حشرات ، بیماری و نور شدید ، فنل تولید می کنند. برخی از فنول ها تأثیر قابل توجهی بر ظاهر و کیفیت میوه دارند. این مواد باعث ایجاد بوهای مختلف در سبزیجات و میوه ها می شوند و برخلاف کاروتنوئیدها ، فلاونوئیدها به شدت محلول در آب هستند. میزان فنل های موجود در میوه بر نوع میوه و میزان بلوغ میوه تأثیر می گذارد. فلاونوئیدهای مهم شامل کورستین و کاتچین و منابع غذایی فلاونوئیدی شامل چای ، پیاز و کلم بروکلی است. امروزه بیش از 4000 نوع فلاونوئید شناخته شده است.

فلاونوئیدها رادیکال های آزاد اکسیژن و فلزات سنگین را از بین می برند. آنها همچنین از خواص آنتی اکسیدانی ویتامین C پشتیبانی می کنند. تحقیقات زیادی در مورد نقش فلاونوئیدها در جلوگیری از حملات ویروسی و باکتریایی ، التهاب و آلرژی انجام شده است. برخی فلاونوئیدها رگ های خونی را گشاد کرده و لخته شدن را کاهش می دهند. نقش ضد سرطانی فلاونوئیدها نیز امروزه توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. همه خواص ضد ویروسی فلاونوئیدها به دلیل خواص آنتی اکسیدانی آنها نیست. اکثر مطالعات روی فلاونوئیدها در آزمایشگاه انجام شده است و به بدن انسان یا مطالعات اپیدمیولوژیک نسبت داده نشده است. با این حال ، این مطالعات به وضوح نقش غیرقابل انکار فلاونوئیدها در پیشگیری از سرطان را نشان داده است.

مکانیسم اثرات ضد سرطانی فلاونوئیدها به شرح زیر است:
  • فلاونوئیدها می توانند از آسیب DNA در وهله اول جلوگیری کنند.
  • فلاونوئیدها می توانند از سرطان جلوگیری کنند.

فلاونوئیدها تأثیر قابل توجهی بر گردش خون دارند. این به این دلیل است که آنها تبادل مایع درون مویرگها را با بافت افزایش می دهند. برخی از فلاونوئیدها دارای خواص ضد انعقادی هستند. این اثر ضد انعقادی با مهار آنزیمی به نام سیکلواکسیژناز ایجاد می شود. فلاونوئیدها همچنین روند اکسیداسیون LDL را کند کرده و در مصرف ویتامین E صرفه جویی می کنند. همه این اثرات خطر بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد.
اولین مطالعه جامع در مورد اثرات فلاونوئیدهای غذایی بر بیماری های قلبی عروقی بر روی مردان هلندی بالای 65 سال انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد که ارتباط مهمی بین فلاونوئیدهای غذایی و سلامت قلب وجود دارد. فنل های موجود در انگور شامل کاتچین ، فلاونول ، تانن و آنتوسیانین است.

عنصر کمیاب

برخی از این مواد نه تنها آنتی اکسیدان هستند ، بلکه ممکن است در تشکیل آنزیم های آنتی اکسیدان نیز نقش داشته باشند. به عنوان مثال ، منگنز ، مس و روی نقش مهمی در تشکیل آنزیم سوپراکسید دیسموتاز و سلنیوم نقش عمده ای در آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز ایفا می کند. اگرچه احتباس آهن در بدن به عنوان نمونه ای از اختلالات استرس اکسیداتیو در نظر گرفته می شود ، اما کمبود آهن نیز به طور قابل توجهی با تولید اکسیدان های فعال مرتبط است. سلنیوم یکی از مهمترین عناصر با خاصیت آنتی اکسیدانی است.

سلنیوم

سلنیوم یک عنصر ضروری و آنتی اکسیدان برای بدن انسان است. سلنیوم عضوی بلامنازع از آنزیم آنتی اکسیدان طبیعی (گلوتاتیون پراکسیداز) است. این آنزیم های آنتی اکسیدانی در خنثی سازی رادیکال های آزاد بسیار قوی مثر هستند.

ترکیبات گوگرد

سبزیجاتی مانند پیاز و سیر به دلیل محتوای گوگرد خود به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. به نظر می رسد این ترکیبات گوگردی می تواند از سرطان جلوگیری کند. در کشورهای مدیترانه ای از سیر به عنوان یک غذای مفید یاد می شود. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان می دهد که خوردن سبزیجاتی مانند پیاز و سیر می تواند از سرطان معده و روده جلوگیری کند. اما در مورد سایر سرطان ها ، اطلاعات موثقی در دست نیست. علاوه بر این ، برخی از مطالعات روی حیوانات آزمایشگاهی نشان داده است که عصاره سیر و پیاز دارای اثرات ضد سرطانی است. این اثر را می توان با چندین مکانیسم توضیح داد که اثرات آنتی اکسیدانی این ترکیبات تنها یکی از آنهاست.

سایر آنتی اکسیدان های غذایی

سایر آنتی اکسیدان های غذایی شامل یوبیکینون (کوآنزیم Q10) و لیپوئیک اسید است. اسفناج ، کلم بروکلی ، گوجه فرنگی و نخود فرنگی منابع عالی اسید لیپوئیک هستند.
آنتی اکسیدان ها در بدن تولید می شوند
آنتی اکسیدان ها در بدن: آنزیم های آنتی اکسیدان و مهمترین آنزیم های آنتی اکسیدانی عبارتند از سوپراکسید دیسموتاز (SOD) ، گلوتاتیون پراکسیداز (GSHPX) و کاتالیزور.

سوپراکسید دیسموتاز یک آنزیم درون سلولی است که از سلول ها در برابر آسیب سوپراکسید محافظت می کند. این آنزیم پیوسته یون سوپراکسید را به مولکول اکسیژن و آب اکسیژنه (H2O2) تبدیل می کند. گلوتاتیون پراکسیداز هیدروپراکسیدهای لیپیدی را به الکل تبدیل می کند که خطر کمتری برای سلول ایجاد می کند. گلوتاتیون پراکسیداز نیز پراکسید هیدروژن را به آب تبدیل می کند. مولکول گلوتاتیون پراکسیداز همچنین حاوی فلزی به نام سلنیوم است. آنزیم کاتالیزوری پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن تبدیل می کند. هر مولکول موجود در کاتالیزور می تواند میلیون ها مولکول پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن در ثانیه تبدیل کند.


دکتر رضا اطمینانانی

اصفهان متخصص تغذیه است


دکتر رضا اتمینی با ارائه تکنیک های اساسی در تغذیه و میزان و روش غذا خوردن ، نقش مهمی در دستیابی به سلامت جسمی و روحی ایفا می کند.

برای مشاهده صفحه اینستاگرام دکتر رضا اطمینانانی متخصص تغذیه و رژیم درمانی اصفهان کلیک کنید.


مطالب پیشنهادی:

غذاهای مفید و مضر برای حساسیت غذایی

مصرف هندوانه و چاقی

مصرف زیاد گوشت قرمز ممنوع است

راهکارهای کنترل اشتها

راهنمای خرید لبنیات



Share your comment :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *