kermanyy

Saturday, 23 October 2021

بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز خود را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند

بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز خود را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند


اسکار گومز برچسب یک آپارتمان روی زمین را در چراغی در کوئینز دیده بود.

در سال 2011 ، او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله لیتزی بود که گومز در ساختن آنها کمک می کرد. این سه نفر با دیگر اعضای خانواده بزرگ خود در خانه ای اجاره ای در وودساید زندگی می کردند. اما مالک آن ملک را فروخت و خواستار خارج شدن آنها شد.

شکار مکان جدیدی برای زندگی دلسرد کننده نبود. تعداد کمی از صاحبخانه های اخیر به مهاجری که سند نداشت اجاره می دادند. اما صاحب توالت با کاغذبازی بسیار کمی از آنها استقبال کرد ، احتمالاً به این دلیل که به کد وابسته نبود. سقف ها خیلی کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود نداشت. تنها کاری که باید انجام می دادند این بود که با توصیه نامه ای از صاحبخانه قبلی خود و اثبات اشتغال نقل مکان کنند.

گومز اتاقی را با پنجره کوچک جلوی آپارتمان گرفت که کمی بیشتر از یک تشک به اندازه یک زوج متناسب است. لیتی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. یک سالن کوچک که بین اتاق خواب ها قرار داشت دو برابر آشپزخانه شد. کمیاب و تاریک بود ، اما با قیمت 1250 دلار در ماه ، این تنها چیزی بود که آنها می توانستند هزینه کنند.

“این یک تغییر بزرگ بود. جای بزرگی داشتیم ما یک اتاق غذاخوری بزرگ ، اتاق نشیمن ، حمام بزرگ داشتیم. ” “تا آن زمان رفتن به یک آپارتمان کوچک دشوار بود.”

با گذشت سالها ، تعداد بیشتری از اعضای خانواده به طبقه همکف و سپس به آپارتمان طبقه اول در طبقه بالا نقل مکان کردند. به طور کلی ، 15 نفر ، از جمله چهار خواهر گومز دیگر ، شرکای آنها و کودکان ، توالت را در خانه وودساید نامگذاری کردند – هزاران مایل از گوئررو ، مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شد.

آنها با هم مجموعه ای از مشاغل را که برای اقتصاد شهر نیویورک ضروری بودند – کارگر ساختمانی ، پرستار بچه ، خانه دار – تحت پوشش قرار دادند. گومز و دو خواهر دیگر قفسه هایی را در سوپرمارکت نگه داشته اند. و با این حال ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، نظافت و سرگرمی فرزندان خود در آنجا بود.

سپس باران بارید. در مواقع سنگین ، یک یا دو اینچ آب در قسمتهایی از زیرزمین تجمع می یابد. خانواده معمولاً اموال خود را از روی زمین برمی داشتند و شروع به پاکسازی می کردند.

این قبل از آن بود که بقایای طوفان ایدا ماه گذشته با خشم به شهر حمله کرد و همه رکوردها را شکست. بیش از سه اینچ باران در یک ساعت بارید و آپارتمان آنها و همه چیز موجود در آن را ویران کرد. اکنون ، پس از گذشت بیش از یک ماه ، گومز و خانواده اش هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند و به دنبال چیزی غیر از اقامت غیرقانونی دیگر هستند. اما بدون وضعیت قانونی ، حساب های بانکی و خطوط اعتباری ، آنها ممکن است چاره دیگری نداشته باشند.

خانواده گومز در سال 2011 به طبقه همکف وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به طبقه همکف وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس / گوتامیست

Vivir Para Contarla ، “زندگی برای گفتن داستان”

شب که آیدا ضربه خورد ، گومز در آپارتمانش ایستاد – یک دستمال در دستش بود – وقتی فاضلاب از توالت و دیگر وسایل لوله کشی نشت کرد. او به زودی خود را در آب عمیق زانو که به سرعت در حال افزایش است ، پیدا کرد. او با خروج از دستمال پا ، برادرزاده 10 ماهه و 9 ساله خود را بیدار کرد و آنها را در آپارتمان بالا به محل امن برد. دقایقی بعد او برای خرید اقلام با ارزش – گذرنامه و سایر اسناد و مدارک ، پس انداز خود – بازگشت اما باران به سختی به اوج خود رسیده بود.

“ما شاهد ناپدید شدن رویاهایمان هستیم. کارهایی که سالها طول کشید تا کار کند. ما همه چیز را از دست دادیم ، “گومز گفت ، بنابراین او با این احساس که نمی تواند آن را به پایان برساند بر آن غلبه کرد. من یک مرد با ایمان هستم و بارها از خدا خواسته ام که چنین اتفاقی برای ما نیفتد. ”

با این حال ، او خانواده خود را جزو افراد خوش شانس می داند. بلوکها ، در طرف دیگر بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره ، از جمله یک کودک ، در خانه خود غرق شدند ، به همراه هشت نفر دیگر در ملکه که همان شب در آپارتمانی جان باختند ، که بیشتر آنها غیرقانونی بودند. اقامتگاه ها اگر گومز هنگام طوفان خوابیده بود ، معتقد است که شمار کشته شدگان شهر برای او ، خواهرزاده و خواهر خواهرش آورده شده بود.

گومز ، نویسنده داستان گابریل گارسیا مارکز را زنده کرد و گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” “دیگران شانس یکسانی نداشتند. آنها با گفتن داستان زندگی نمی کردند. “

گروهی از مگس های میوه که طبقه همکف را اشغال کردند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

گروهی از مگس های میوه که طبقه همکف را اشغال کردند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

فلش

گروهی از مگس های میوه که طبقه همکف را اشغال کردند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

اسکات هاینس / گوتامیست

طوفان و پیامدهای آن توجه جدیدی را به مساله ای جلب کرده است که وکلا مدتهاست برای حل آن تلاش می کنند. برآوردها تعداد نیویورکی هایی را که در آپارتمان های زیرزمینی غیرقانونی زندگی می کنند ، 100000 نفر اعلام کرده است ، اگرچه گروه های حامی بر این باورند که این تعداد می تواند دو برابر شود. هیچ شکست رسمی یا تجزیه جمعیتی وجود ندارد.

اما حامیان مسکن می گویند که موضوعات مشترکی بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند مشاهده می کنند.

“آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب افرادی با خانواده های دارای وضعیت مختلط. آنها کارمندان اساسی هستند. آنها کمترین حقوق را دریافت می کنند. ” “آسیب پذیرترین نیویورکی ها در یک آپارتمان طبقه همکف زندگی می کنند. ”

پس از ایدا ، شهردار بیل دی بلاسیو از طرحی برای این که چگونه او معتقد است این شهر می تواند با تمرکز بر اطلاع رسانی های تخلیه و تخلیه ساکنان طبقه همکف ، از آثار مرگبار سیل های فاجعه بار دیگر جلوگیری کند ، رونمایی کرد. قبل از فصل تابستانی سال آینده ، بدنه مدیریت اضطراری شهر حق دارد با سازمان های مستقر در جامعه برای ایجاد فهرستی از خانه های مشابه همکاری کند.

اما یک راه حل بلند مدت برای توقف خسارت های آتی در مناطق سیل زده مستلزم سرمایه گذاری 100 میلیارد دلاری در نوسازی فاضلاب است ، مقامات خرج کننده گفتند که این شهر نمی تواند بدون تأمین بودجه فدرال هزینه ای را پرداخت کند. تلاش های قبلی برای افزایش هزینه های اقامتی پس از قطع منابع مالی شهر در سال گذشته در اوج همه گیری کووید -19 ، کاهش یافته است.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرده است که با بحران مسکن ارزان قیمت شهر ، آژانس های شهری را تحت فشار قرار نخواهد داد تا اقامتگاه های غیرقانونی را افزایش دهند.

“من فکر نمی کنم منطقی باشد که بگوییم هیچ کس در آنجا زندگی نخواهد کرد [illegal basement apartments] زیرا من نمی دانم آن افرادی که به مکانی برای اقامت نیاز دارند در حال پایان یافتن هستند. وی گفت: “البته ما به امنیت مردم نیاز داریم. این یک مشکل بسیار دشوار است. ”

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای اقامت بودند.

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای اقامت بودند.

فلش

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای اقامت بودند.

اسکات هاینس / گوتامیست

“ما فقط به خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه پس از وقوع سیل ، اقلامی که ممکن است از طبقه اصلی خانواده گومز رها شده باشند ، هنوز در جلوی خانه انباشته شده و روی آن ها تارهای آبی پوشانده شده است. زندگی شکننده است.

گومز از آژانس فدرال مدیریت اضطراری درخواست کمک کرده است ، زیرا شایسته آن است زیرا فرزندانش شهروند ایالات متحده هستند ، اما هنوز منتظر تأمین بودجه است. در همین حال ، او ، خواهر و دخترش لیتزی ، در آپارتمان بالای خانه سیل زده با خانواده می خوابند. ده نفر در حال حاضر در یک آپارتمان سه اتاق مشترک هستند. دیگران که در زیرزمین زندگی می کردند ، پراکنده هستند و با خانواده ای بزرگ در سایر مناطق کوئینز زندگی می کنند.

خانواده دو هفته بدون پخت گاز و آب گرم به سر بردند. گروهی از مگس های میوه ، که ابتدا توسط قالب روی دیوارهای طبقه همکف کشیده شده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

چند شب در هفته ، پس از حرکت در سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان را برای اجرای رقص سنتی محلی از مکزیک هدایت می کند تا دختر دختر دوست خود را آماده کند. Quinceañeraبه لیتی ، 19 ساله ، سال جدید خود را در کالج به صورت نیمه وقت آغاز کرده است.

"ما فقط به خانه نیاز داریم ،" گفت لیتی گوتیرز 19 ساله.

فلش

لیتیز گفت: “این فشار زیادی است زیرا شما می گویید:” وای ، من خانه ای ندارم که بروم و در آرامش تکالیف خود را انجام دهم. ” او شبهای متمادی را در کتابخانه مدرسه سپری می کند و از مکان آرامش سپاسگزار است که می تواند تلفن های همراه خود را روشن کند ، به موسیقی گوش دهد و سعی کند بر کارهای مدرسه تمرکز کند.

او گفت: “ما فقط به خانه احتیاج داریم ،” اگرچه هیچ کس در خانواده نمی تواند زندگی در زیرزمین را دوباره تصور کند.

گومز گفت: “ترس ، اضطراب ، عدم قطعیت وجود دارد.” “به محض شروع باران ، نمی توانید بخوابید.”

اما درست مثل ده سال پیش – وقتی مگس آپارتمانی را که اکنون پشت سر گذاشته اند دید – موانع متعددی برای یافتن خانه جدید وجود دارد. سایر اعضای خانواده چند هفته پیش توسط صاحبخانه ها کنار گذاشته شدند. گومز معتقد است که به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اجاره محل در یک ساختمان بسیار مشکل است ، مگر اینکه شهروند یا مقیم قانونی باشید.” گویی مهاجران از دریافت مسکن با احترام منع شده اند ».

Share your comment :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *