kermanyy

Sunday, 24 October 2021

غلبه بر موانع حمل و نقل فعال


مردی با جهنده قرمز دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال دارای مزایای زیست محیطی ، بهداشتی و اقتصادی قابل توجهی است. تشویق شیوه های حمل و نقل فعال شامل پیاده روی ، دوچرخه سواری و ویلچر یا کالسکه ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش دهد ، هم برای افراد و هم برای جامعه مفید باشد و در کاهش آلودگی هوا نقش داشته باشد.

در برخی نقاط ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه شود. با این حال ، فعالیت بدنی معمولاً می تواند به جای بخش هایی از سفر ، با ماشین یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب شود. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال در بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این تفاوت ارتباط زیادی با موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی دارد که مانع پذیرش حمل و نقل فعال می شوند. برای تشویق مردم به استفاده از روش های حمل و نقل فعال ، باید این موانع را شناسایی و برطرف کنیم.

یکی از محدودیت های حمل و نقل فعال ، در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای منطقی کردن آن است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام آمریکا شامل پیاده روی است که بر اساس این است که چگونه می توانید اشتباهات و کارهای خود را به جای پیاده به خوبی انجام دهید. تمایل شهرها نسبت به شهرهای کوچکتر که تراکم کمتری دارند و دسترسی کمتری به مسیرهای پیاده روی ، مسیرهای دوچرخه سواری و حمل و نقل عمومی دارند ، امتیاز پیاده روی بالاتری دارند.

سایر عوامل م decisionثر بر تصمیم پیاده روی و دوچرخه سواری شامل دسترسی و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چندمنظوره و انواع وسایل حمل و نقل عمومی است. همچنین دسترسی به پارکینگ و انبار دوچرخه و فضای تعویض لباس و دوش بعد از سفر به محل کار از موانع مهم هستند. دسترسی به این امکانات می تواند برای پیاده روی یا دوچرخه سواری برای حمل و نقل آسانتر تصمیم گیری کند.

یکی دیگر از محدودیت های حمل و نقل فعال ، ایمنی واقعی و قابل درک است. زیرساخت ها و فرهنگ در برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، بنابراین مرگ و میر عابران پیاده کمتر است و افراد و خانواده ها بیشتر در حال فعالیت هستند. جوامعی که مسیرهای پیاده روی ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای خیابانی ایمن و روشنایی مناسب ندارند ، قطعاً مشارکت کمتری در حمل و نقل فعال خواهند داشت. علاوه بر این ، به دلیل “ایمنی در تعداد” ، مناطقی که پیاده روی و دوچرخه سواری بیشتر رایج است ، به طور کلی ایمن تر هستند زیرا رانندگان از حضور آنها آگاه تر هستند. وقتی دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است احتیاط کمتری داشته باشند و این امر ایمنی را نگران کننده می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مکانهایی که حمل و نقل فعال است و حمل و نقل عمومی عادی است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین خود را در خانه بگذارند و پیاده روی کنند یا برای کار یا سفرهای تفریحی دوچرخه سواری کنند. متأسفانه ، بسیاری از مردم متوجه می شوند که جامعه آنها از حمل و نقل فعال پشتیبانی نمی کند ، چه از طریق کمبود زیرساخت ها و چه از طریق نظرات شهروندان. تعداد کمی از افراد هنگام استفاده از حمل و نقل فعال و یا حفظ آن از طریق قوانین یا سیاست های جامعه استفاده نمی کنند.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد فرد به مزایای سلامتی ، زیست محیطی و اقتصادی می تواند بر تصمیم او برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. زمان اضافی که برای پیاده روی یا دوچرخه سواری دیده می شود تا رانندگی نیز مانعی است ، اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان مورد نیاز برای سفرهای فعال را بیش از حد ارزیابی می کنند. تناسب اندام و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا دوچرخه نیز می تواند نگران کننده باشد ، به خصوص اگر این سفر شامل تپه ها باشد. ترکیب پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی برای سفرهای طولانی تر یا استفاده از دوچرخه با برق می تواند از شدت آن بکاهد و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً ارزانتر از رانندگی با خودرو است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات ممکن است برخی از شروع کار را محدود کند. اشتراک دوچرخه و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه ممکن است این نگرانی را برطرف کند. در نهایت ، آب و هوا می تواند یک موضوع مهم باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا مرطوب می تواند حمل و نقل فعال را به طور معقول محدود کند ، به ویژه هنگامی که لباس حرفه ای را در نظر بگیرید.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش در مورد مزایای سفر فعال ، دسترسی به زیرساخت ها ، امکانات برای حمایت از پیاده روی و دوچرخه سواری و پیشنهاداتی برای ایمن تر و راحت تر شدن حمل و نقل برطرف کرد. حمایت از تغییرات در سیاست ها و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش جامعه مثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و با جلوه دادن بیشتر حمل و نقل عمومی ، پیاده روی و دوچرخه سواری از طریق رویدادهای “خیابان باز” جامعه می توانند آگاهی را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کنند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادلانه تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی پایدار کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، University of South Carolina Aiken

Share your comment :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *